تبلیغات
یاسان=لایق و سزاوار - روی دکّه مطبوعات/ تیتر یک ؛ نامه اوباما به روحانی
یاسان=لایق و سزاوار
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
امروز تیتر روزنامه های اعتماد، بهار، کیهان و دنیای اقتصاد این بود: نامه ی اوباما به روحانی
اعتماد
روزنامه اعتماد امروز در گفت و گو با وزیر امورخارجه به بررسی نامه اوباما به روحانی پرداخته و از قول ظریف نوشته که نامه اوباما ربطی به مسئله سوریه ندارد . به نوشته اعتماد ،" اوباما نامه‌نگاری با روحانی را تایید كرد. بالاخره بعد از سه هفته گمانه‌‌زنی‌ها و اخبار پشت پرده و ضد و نقیض روز گذشته رییس‌جمهور امریكا در گفت‌وگو با‌ای بی‌سی نیوز، تایید كرد كه او و حسن روحانی، نامه‌هایی را رد و بدل كرده‌اند.

خیلی جالبه.. برید تو ادامه مطلب و با چشم خودتون ببینید(همراه با عکس)..............................................
اعتماد
روزنامه اعتماد امروز در گفت و گو با وزیر امورخارجه به بررسی نامه اوباما به روحانی پرداخته و از قول ظریف نوشته که نامه اوباما ربطی به مسئله سوریه ندارد . به نوشته اعتماد ،" اوباما نامه‌نگاری با روحانی را تایید كرد. بالاخره بعد از سه هفته گمانه‌‌زنی‌ها و اخبار پشت پرده و ضد و نقیض روز گذشته رییس‌جمهور امریكا در گفت‌وگو با‌ای بی‌سی نیوز، تایید كرد كه او و حسن روحانی، نامه‌هایی را رد و بدل كرده‌اند. اوباما در پاسخ به این سوال كه آیا شما برای برقراری ارتباط با رییس‌جمهور میانه روی ایران تلاش كرده‌اید صراحتا پاسخ داد: «بله و او هم به من پاسخ داده است اما ما مستقیما با هم صحبت نكرده‌ایم.» وی در این برنامه تصریح كرد كه این ارتباط از طریق نامه بوده است. خبرگزاری جمهوری اسلامی هم این خبر را تایید كرد و نوشت: «رییس‌جمهوری امریكا در مصاحبه با ‌ای‌بی‌سی نیوز گفت نامه‌یی خطاب به حسن روحانی رییس‌جمهوری ایران نوشته و پاسخ آن را دریافت كرده است اما دو طرف مستقیم با یكدیگر صحبت نكرده‌اند. وی افزود كه ماجرای سوریه نشان داد كه موضوع هسته‌یی ایران می‌تواند از طریق دیپلماتیك حل شود.»در تماس تلفنی روزنامه اعتماد با وزیر امور خارجه اصل وجود نامه و پاسخ حسن روحانی به آن تایید شد اما ظریف تاكید كرد كه اولا در این نامه حرفی درباره سوریه نوشته نشده است و در صورتی كه اوباما محتوای آن را مسائل سوریه عنوان كرده خلاف واقع گفته یا درباره نامه‌یی غیر از آنچه من می‌دانم سخن می‌گوید. دوم اینكه این نامه هیچ ارتباطی با سفر سلطان قابوس نداشته و اساسا وی حامل هیچ نامه‌یی از طرف امریكا برای ایران نبوده است. او در پاسخ به سوال «اعتماد» درباره اینكه آیا این نامه از طریق سفارت سویس به ایران تحویل داده شده یا خیر، بیان جزییات درباره كانال ارتباطی با این كشور را به آینده موكول كرد و جزییات بیشتری را توضیح نداد. ظهر دیروز هم هنگامی كه درباره پاسخ وزیر امور خارجه به نامه اوباما از او پرس و جو كرده و پرسیده بودند «گفته شده است شما به نمایندگی از طرف رییس‌جمهور پاسخ نامه اوباما رییس‌جمهور امریكا را داده‌اید؟» اما او كاملا دیپلماتیك پاسخ داده بود: من به نامه هیچ كس پاسخ نداده‌ام. جمله‌یی كه اكثر خبرگزاری‌ها با تیتر «ظریف: پاسخی به نامه اوباما نداده‌ام» مخابره كردند و به زحمت می‌شد از آن استنباط كرد كه نامه‌یی در كار بوده اما ظریف به آن پاسخ نداده است."

بهار 
روزنامه بهار تیتر یک امروز خود را به تبادل نامه اوباما با روحانی اختصاص داده است این روزنامه همچنین گفت و گویی با محمدرضا تاجیک " رییس مرکز تحقیقات ریاست جمهوری " دوران خاتمی دارد . او در این گفت و گو گفته است که فضای امنیتی گذشته قابل استمرار نبود . این گفت و گو را بخوانید :
آیا می‌توان به وعده‌های رییس‌جمهوری، درباره تحقق فصل سوم قانون اساسی مبنی بر تامین آزادی‌های سیاسی و اجتماعی امیدوار بود؟
سیاست در ایران صرفا عرصه بازیگری دولت نیست و تقریر و تغییر قواعد حاکم بر بازی سیاسی نیز، صرفا در اقتدار دولت نیست. دولت تنها یک بازیگر در میان بازیگران متعدد و متنوع این عرصه است که چندصباحی نقشی ایفا می‌کند و می‌رود. البته دولت بازیگر موثری است و گاه می‌تواند در هیبت یک قهرمان ظاهر شود و تغییری ژرف در شیوه و قواعد بازی سیاسی ایجاد کند. من دولت کنونی را یک قهرمان نمی‌بینم، بنابراین مطالبات سیاسی خود را در جعبه‌ای کوچک گذاشته و تقدیم می‌کنم. من بسیاری از پرهای پرواز امیدم را کنده‌ام، مبادا زیادی اوج بگیرد و ناامیدم کند. دوست ندارم امید به این زودی‌ها ترکم کند، بنابراین مطالباتم را حداقلی کرده‌ام و شکرانه نعمت روزنه‌ای گشوده و وزش نسیمی را هر روز به‌جای می‌آورم.
اما به هرحال وعده‌های داده شده باید تحقق پیدا کند. راه تحقق این وعده‌ها چیست؟
نخست، باور، دوم، اراده و سوم، تمهید و تدبیر شایسته و بایسته. در عرصه سیاست، گاه «وعده‌ها» و «شعارها» صرفا کاربردی ابزاری دارند و به مثابه نوعی تکنولوژی قدرت برای تسخیر اذهان به‌کار می‌روند. در این حالت، عمر وعده‌ها و شعارها به کوتاهی ایام تسابق قدرت است و روز بعد از پیروزی و کسب قدرت، روز مرگ این وعده‌ها و شعارها نیز هست. وعده‌ها و شعارها تنها در صورتی که از جنس باور باشند به اراده آراسته می‌شوند و تمهید و تدبیری برای تحقق آنان به‌عمل می‌آید. امیدوارم وعده‌ها و شعارهای دولت تدبیر و امید از جنس باور باشد. البته، این تنها یک روی سکه است، روی دیگر آن در باور، اراده و تمهید و تدبیر مردم نهفته است. باور و اراده مردم هر چیز منجمد را ذوب و هر ناممکن را ممکن می‌کند.
اگر بخواهیم در این‌باره دولت را در نظر بگیریم، چنین وعده‌هایی در دولت اصلاحات هم داده شد اما بعضا به نتیجه نرسید. چه اشتباهاتی در دولت اصلاحات در این‌باره صورت گرفت؟
دولت اصلاحات دولتِ توسعه سیاسی و آزادی‌های مدنی بود، بنابراین از آن انتظار می‌رفت که با فراهم آوردن بسترهای حقوقی، سیاسی و ساختاری شرایط را تامین و تضمین آزادی‌های سیاسی را به‌گونه‌ای فراهم آورد که اولا، دولت بعدی به سهولت نتواند بساط آن را برچیند، ثانیا، بعضی به نام آزادی سیاسی بساط خود را فراسوی قانون پهن نکنند، ثالثا، با تدوین و تصویب قوانینی مترتب بر جرم سیاسی، فضای سیاسی را از گزند تحریف‌ها و تفسیرهای جناحی و شخصی مصون نگه دارند و رابعا، با ترویج فرهنگ سیاسی و عقلانیت سیاسی به بلوغ بازیگران جمعی جامعه یاری رسانند. البته، در تمامی این زمینه‌ها اقداماتی به عمل آمد، اما کافی و وافی نبود.
اشتباهات صورت گرفته و کاستی‌های آن زمان بیشتر از سوی دولت بود یا از سوی جامعه مدنی؟
هر نوع قضاوتی در این زمینه نیازمند ارائه تصویری واقعی از مقتضیات و استلزامات آن دوران، از یک‌سو و مقدورات و محدودیت‌های بازیگران در آن شرایط، از سوی دیگر، است. بی‌تردید، انتقاداتی بر هر دو وارد است، اما زمانی این انتقادات می‌توانند منصفانه باشند که نخست تصویری واقعی و عینی از شرایط حاکم بر آن دوران ارائه کرده سپس تلاش کنیم در پرتو محدودیت‌ها و مقدوراتی که قلمرو و قواعد هر نوع بازی سیاسی را مشخص می‌کردند، به نقد این بازیگران بپردازیم.
به نظر می‌رسد برای این‌که نواقص را بتوانیم در یابیم باید اول تعریفی از جامعه مدنی داشته باشیم. به‌طور مثال هر‌بار گفته می‌شود جامعه‌النبی و بار دیگر یک تعریف متفاوت ارائه می‌شود. به‌نظر می‌رسد در این‌باره سردرگمی وجود دارد. تعریف شما از جامعه مدنی چیست؟
هر تعریفی، تعریفی است میان تعریف‌ها و هر تعریف امری اعتباری و قراردادی است، بنابراین شاید باید از تعریف درگذریم و به برجسته کردن خوشه توصیفاتی بپردازیم که جامعه مدنی مورد نظر ما در پرتو آنان معنا می‌یابد. از یک منظر کلی، جامعه مدنی جامعه مردمان معقول، مستقل، متعهد و بسامان است، که اعضای آن از قانون و قدرت در مناسبات متقابلشان با دولت بهره می‌برند تا از فاصله میان مردم و دولت فاصله‌زدایی کنند، تا صدای مردم باشند و از تمرکزگرایی و اقتدارگرایی دولت ممانعت به عمل آورند. جامعه مدنی به معنای
به رسمیت شناختن پلورالیسم سیاسی معقول و توزیع و تکثیر قدرت در جامعه است و لزوما و ضرورتا صورت و سیرتی سکولار ندارد.
پس با این تعریف باید به سمت ارکان جامعه مدنی برویم. در حال حاضر برای تقویت جامعه مدنی باید احزاب و تشکل‌های مردم نهاد را تقویت کرد. پس از هشت سال رکود و نبود تشکل‌های مدنی حالا چطور می‌توان مجددا تشکل‌های مردمی و احزاب را فعال کرد؟
متاسفانه در ایران، دولت‌های حداکثری همواره تمامی گستره جامعه را سرای خود کرده‌اند و فضایی بیرون از دامان فراخ خود باقی نگذاشته‌اند که در آن ساحتی به‌نام عرصه و حوزه عمومی و خصوصی شکل بگیرد. بدیهی است در نخستین گام، دولت باید کمی تا اندکی دامان خود را جمع کند تا منطقه‌الفراقی برای بازیگری سایر بازیگران فراهم آید. در دومین گام، باید از گذشته درس آموخت و در تمهید و تدبیر بسترهای حقوقی و قانونی رشد و بالندگی سازمان‌ها و نهادهای غیردولتی تلاش کرد، در سومین گام، باید شرایط روحی و روانی و فرهنگی شایسته و بایسته‌ای برای ایجاد انگیزه لازم برای نهادسازی (غیردولتی) و تشکل‌های حزبی در جامعه فراهم کرد و در چهارمین گام، باید دگربودگی و دگراندیشی در چارچوب قانون را به رسمیت شناخت، هزینه دگربودگی را تقلیل داد و بستری مهیا برای تولد تشکل‌ها و احزاب غیردولتی فراهم آورد.
اکنون با توجه به هشت سال گذشته، آیا باز شدن فضا منجر به بعضی از رفتارهای تند از این سو نمی‌شود؟
نگران رفتارهای تند نباشید. مطمئن باشید فضای سیاسی چنان و چندان گشوده نخواهد شد که مجالی برای حرکات ناموزون سیاسی فراهم‌ آید. در ضمن جامعه سیاسی امروز ما به رشادت و بلوغی رسیده که در هر شرایطی رهرو راه اعتدال باشد.
آقای روحانی در آخرین صحبت‌هایشان گفتند که حزب در ایران نداشتیم و فقط جمهوری‌اسلامی بود. چرا یک چنین تعریفی از حزب ارائه شد؟
من چنین رویکردی را از جانب یک رییس‌جمهوری اعتدالگرا نمی‌پسندم. این رویکرد را نه تنها علمی و عمیق نمی‌دانم، بلکه متناسب با نیازها و مطالبات جامعه سیاسی امروز ایران نیز نمی‌دانم. باید توجه داشته باشیم که در ایران معاصر این همواره حکومت‌ها بوده‌اند که مانع شکل‌گیری و شکوفایی احزاب و نهادینه شدن بازی و رقابت حزبی در جامعه شده‌اند، بنابراین تصغیر و تحقیر احزاب آن‌هم توسط یک دولتمرد پذیرفته‌ نیست. حزب همچون هر مفهوم دیگری دارای مدلول‌های متکثر و متفاوت است، بنابراین دلیلی وجود ندارد گروهی که بر خود حزب نام نهاده را حزب ندانیم و ننامیم، مگر در پس و پشتِ نگاه ما تصویر و تصوری مشخص و یگانه از حزب شکل گرفته باشد (مثلا حزب در معنای غربی آن) و ما بخواهیم از ورای این شیشه کبودی که بر چشم نهاده‌ایم به تحلیل بازی حزبی در جامعه خود بپردازیم.
چقدر می‌توان امیدوار بود که فضای چهارسال گذشته جای خود را به فضای سیاسی و سیاست‌ورزی بدهد؟
بی‌تردید، فضای امنیتی گذشته قابل امتداد و استمرار نبوده و نیست. به بیان دیگر، امتداد فضای امنیتی گذشته جز ناامنی نخواهد افزود. اما این به معنای گشودگی درها و دروازه‌های فضای سیاسی و انفعال و حاشیه‌نشینی کامل «امنیتی‌سازان» جامعه نیست.
می‌دانیم تاریخ جامعه ما خطی و تکاملی عمل نمی‌کند، بنابراین، همواره باید در فردای هر «گشتی»، «بازگشتی» را انتظار داشته باشیم. امیدواریم با تدبیر دولت تدبیر این «بازگشت» حداقل با تاخیر تاریخی مواجه شود.
آیا احزاب تعطیل‌شده می‌توانند مجددا فعالیت‌های خود را از سر گیرند؟
بستگی به اراده دولت دارد، اما من بعید می‌دانم که در دوران دولت اعتدال تمامی احزاب تعطیل‌شده از امکان قانونی فعالیت برخوردار شوند.
چقدر امیدوارید که شعارهای سیاسی وعده داده شده خصوصا در ارتباط با احزاب و محیط دانشگاه‌ها محقق شود؟
اگرچه همچون بسیاری از مردم از جریان پیروز انتظار محقق کردن شعارهای انتخاباتی خود را دارم، اما این مقدار واقع‌بین هستم که واقعیتِ قدرت و سیاست در جامعه خود را درک کنم و این مقدار واقع‌بین هستم که واقعیتِ استعدادها و امکان‌های دولت جدید را فهم کنم.
به‌نظر شما وضعیت تشکل‌های سیاسی و انجمن‌های صنفی در دولت آینده به چه شکل درخواهد آمد؟
تفاوت ژرف و گسترده‌ای نخواهد کرد. نباید منتظر غیرمنتظره‌ها باشیم، اما باید منتظر یک گام فاصله گرفتن از وضعیت گذشته و تلطیف شرایط تشکل‌های سیاسی و انجمن‌های صنفی باشیم. این کفِ انتظارات است.
فکر می‌کنید جامعه مدنی نوپای ایران بتواند در دولت آینده مجددا شکل بگیرد؟
من این دولت را دولت گشودگی‌ها و گشایش‌های محدود و تعریف‌شده می‌دانم. در این دولت، نسبت به دولت گذشته، روزنه و دریچه‌ای و نه دری و دروازه‌ای روی جامعه مدنی گشوده خواهد شد. امیدوارم بازیگران جمعی غیردولتی ما بتوانند از این روزنه عبور کنند و در پسِ این روزنه عمارتی نو و مستحکم بنا نهند.
آینده جریان اصلاح‌طلبی را در دولت تدبیر و امید چطور می‌بینید؟
نمی‌توانم آینده‌ای واحد و مشترک برای جریان‌های مختلف و گونه‌گون طیف گسترده اصلاح‌طلبی تصویر و ترسیم کنم. آنچه می‌توانم پیش‌بینی کنم این است که فاصله بعضی جریان‌های اصلاح‌طلبی (همان جریان‌هایی که قدرت حاکم کنونی از فردای پیروزی با آنان فاصله داشت) گسترده‌تر و عمیق‌تر خواهد شد و بعضی جریان‌های اصلاح‌طلبی دیگر نیز که اکنون دارای چسبندگی بیشتری با جریان در قدرت هستند، به مرور زاویه پیدا خواهند کرد، طیفی از اصلاح‌طلبان این گشودگی محدود را پاس خواهند داشت و تا زمانی که دولت تدبیر و امید، با تدبیر خود امیدها را زنده نگه می‌دارد از آن حمایت می‌کنند و بدان یاری می‌رسانند. البته در این میان عده‌ای از اصلاح‌طلبان هم جذب قدرت شده و می‌شوند و ترجیح می‌دهند با زبان و بیانی اعتدالی درباره اصلاحات سخن بگویند. اما تردیدی ندارم که جریان اصلی اصلاحات تلاش می‌کند در پرتو نگاهی نقادانه به گذشته خود و تمهید و تدبیر هوشیارانه و آگاهانه برای شرایط حال و آینده خود، راه را برای شکوفایی و بالندگی نظری و عملی خود در دوران جدید هموار کند.
برای عدم تکرار اشتباهات گذشته چه باید کرد؟
باید گذشته را چراغ راه آینده قرار داد و توامان به فرهنگ‌سازی و نهادسازی پرداخت تا فرهنگ مدنی در این جامعه نشت و رسوب نکند، نمی‌توان انتظار شکل‌گیری رفتار فردی و جمعی مدنی و به تبع، آن شکوفایی جامعه مدنی را داشت."

کیهان 
روزنامه کیهان هم با یادداشتی به گزارش های اقتصادی که دولت روحانی به مردم می دهد تا بگوید چه اقتصادی را تحویل گرفته اعتراض کرده و نوشته که به وعده 100 روزه اتان وفا کنید و گشایش اقتصادی ایجاد کنید . یادداشت کیهان را بخوانید :
" از ویژگی‌های شاخص یک مسلمان، وفای به عهد و اداء امانت است تا آنجا که امام سجاد علیه‌السلام می‌فرمایند: «مسلمان در دو چیز خیانت نمی‌کند حتی در مقابل کافر؛ یکی اداء امانت و دیگری وفای به عهد». با این مقدمه اگر رای مردم را امانت بدانیم- که به یقین هست و از بزرگترین امانتها هم هست- و اگر تبلیغات انتخاباتی را نوعی تعهد و قرار با مردم بدانیم، پای‌بندی به آن امانت و این عهد، به یقین تکلیف خدشه‌ناپذیر دولتمردان و علامت صداقت و سلامت آنان است. چرا که رای مردم بر اساس آن عهدها و قول‌ها شکل گرفته و دولتی تشکیل شده است. از جمله مهمترین مطالبات عمومی در انتخابات اخیر، گشایش در امور اقتصادی بود.امری که مورد تاکید ویژه رهبر معظم انقلاب نیز قرار گرفت و در راس تکالیف و ماموریت‌های دولت یازدهم قلمداد شد. همین امر سبب شد که بخش مهم تبلیغات انتخاباتی نامزدها- و به ویژه رئیس‌جمهور محترم- به ترسیم مشکلات اقتصادی و ارائه راهکارهای مربوطه اختصاص یابد. هنوز مردم «کلید تدبیر» جناب روحانی را فراموش نکرده‌اند که با آن وعده گشایش در امور را داد. یکی از مهمترین وعده‌های رئیس‌جمهور محترم وعده «گشایش صد روزه» در امور اقتصادی مردم بود و قرار شد افزون بر برنامه‌های بلندمدت و ریشه‌ای دولت محترم، در صد روز نخست کاری دولت، گشایشی محسوس و ملموس در امور معیشتی مردم حاصل شود. این وعده و وعده‌های مشابه پس از آنکه به پیروزی ۷/۵۰ درصدی در انتخابات منجر شد، در ایام اخذ رای اعتماد وزرا از کابینه هم ادامه یافت. دغدغه‌‌های مهم مردم و نمایندگانشان در عرصه اقتصاد به صراحت از وزرای مربوطه پرسیده شد و همه این دغدغه‌ها با پاسخ‌های امیدوارکننده‌ای مواجه شد. دغدغه‌های مهمی چون استمرار طرح‌ عظیم مسکن مهر، استمرار یارانه‌های نقدی، عدم افزایش قیمت کالاهای اساسی و خدمات دولتی و حتی کاهش قیمت‌ها از جمله این دغدغه‌ها بود. پاسخ‌های مثبت وزرای پیشنهادی به طور طبیعی اعتماد چشمگیر نمایندگان محترم را بدنبال داشت و صد البته مسئولیت مضاعف وزرای منتخب را. اما به فاصله کوتاهی، نخست از سوی اشخاص و رسانه‌های همسو با دولت و سپس از سوی برخی مسئولین دولتی بنای ناسازگاری و بازگشت از وعده‌های داده شده آغاز شد! خلف وعده‌ای که در تضاد کامل و آشکار با وعده‌های چند روز قبل وزرا به نمایندگان مردم بود. مسکن مهر که قرار بود برای خانه‌دار شدن محرومان و بی‌خانه‌ها راه علاجی باشد و قول و وعده‌های اکید و موکد درباره آن به مردم و نمایندگانشان داده شده بود، به یکباره به عنوان عامل اصلی تورم معرفی شد! و وزیر مسکن و شهرسازی صراحتا اعلام کرد که مردم یا مسکن مهر را بخواهند یا مهار تورم را! هر چند که کمیسیون مربوطه در مجلس شورای اسلامی اعلام کرد که مستندات ارائه شده برای این ادعا، فاقد ارزش اثباتی بوده است اما این روند متوقف نشد و هر روز حرف و حدیث‌ تازه‌ای درباره مسکن‌مهر مطرح شد به گونه‌ای که سر جمع آن‌ها را باید باقی ماندن اسم این طرح و تعطیل عملی آن دانست! و برای پشتیبانی رسانه‌ای و هموار کردن جاده این خلف وعده در رسانه‌ای همسو با دولت نوشتند: « اساسا چه ضرورتی دارد که همه مردم صاحب‌خانه باشند! در بسیاری از کشورهای پیشرفته مردم دنبال صاحبخانه شدن نیستند و این فرهنگ غلطی است که در ایران رایج است!»
قرار بود قیمت کالاهای اساسی و خدمات دولتی رشد نکند اما به تازگی در اظهارنظر شگفت‌انگیزی قیمت برق در سراسر جهان ۵ تا ۷ برابر ایران عنوان شده است! و با گلایه از این فاصله زمزمه افزایش قیمت برق آغاز شده است.
بحث افزایش مجدد قیمت بنزین در سخنان برخی مسئولان و نمایندگان شنیده می‌شود! یکی از نمایندگان مجلس تاکید کرده که: «افزایش قیمت بنزین ضروری است و مردم توان پرداخت قیمت بیش از این را دارند(!) و البته افزایش قیمت بنزین هیچ تاثیری در افزایش قیمت‌ها در جامعه نداشته و صرفا تاثیر اندک روانی دارد»! سخنانی که نشان‌دهنده فاصله عمیق گوینده با وضع آحاد جامعه و عدم درک مشکلات روزمره مردم و حتی تاثیر آشکار افزایش قیمت بنزین بر همه کالاها و خدمات است.
قول داده‌ بودند طرح هدفمندی و پرداخت یارانه نقدی به همان شکل سابق ادامه پیدا کند اما از یک‌ سو دائما دم از کمبود بودجه‌ برای ادامه پرداخت یارانه‌ها سخن می‌گویند و از دیگر سو مکررا تاکید می‌شود که پرداخت یارانه‌ها تا پایان سال ادامه خواهد داشت! یعنی سال بعد سیاستی دیگر در پیش خواهد بود! آیا این به معنی اعتبار قول مسئولان فقط برای چند ماه است؟! چند ماهی که اتفاقا در آن انتخابات برگزار شد؟!
هفته قبل هم رئیس‌جمهور محترم از ارائه گزارشی در صدمین روز تشکیل دولت به مردم سخن گفت که ظاهرا این «گزارش» به جای آن «گشایش» در امور اقتصادی نشست!
اکنون جای این پرسش از مقامات محترم دولتی است که اگر قبل از انتخاب و یا قبل از رای اعتماد همین حرفها را درباره مسکن مهر، یارانه‌ها، بودجه و... مطرح می‌کردید آیا اقبال مردم و رای اعتماد نمایندگان را به دست می‌آوردید؟! یقینا و بنا به توصیه رهبر معظم انقلاب، مردم انتظار گشایش فوری در امور را ندارند و با صبر و مدارا، دولت را در حل مشکلات همراهی می‌کنند اما از دولت هم انتظار ندارند که در همین اول راه در وعده‌هایی که به مردم داده و روی آن تاکید ورزیده است، تغییر ایجاد کند. "

دنیای اقتصاد 
در این روزنامه گفت و گویی با معاون شهرسازی شهرداری تهران انجام شده که در آن جاوید اظهار داشته که در طرح تفضیلی تهران تغییراتی صورت خواهد گرفت . در دنیای اقتصاد آمده است ،" معاون شهرسازی و معماری شهرداری تهران در تشریح جزئیات اصلاحاتی که در قالب تدقیق، در طرح تفصیلی جدید تهران صورت گرفته است، ضمن اشاره به آثار اجرای این طرح در پایتخت از جمله روان‌سازی مسیر ساخت و ساز با کاربری های انتفاعی و خدماتی در کنار کاربری مسکونی، اعلام کرد: در دو سال اخیر که آپارتمان‌سازی در سطح کلان شهر تهران به لحاظ تیراژ رکورد بر جا گذاشت، حداکثر ۳ درصد از کل قطعات ملکی موجود در شهر تخریب و نوسازی شد؛ بنابراین با توجه به ثبت یک میلیون پلاک ساختمانی در تهران، حداقل تا ۳۰ سال آینده فضا برای سرمایه‌گذاری‌های ساختمانی وجود دارد.علیرضا جاوید درباره مهم‌ترین اصلاحاتی که یک‌سال پس از اجرای طرح تفصیلی جدید، روی آن صورت گرفته است، گفت: شهرداری تهران پس از پایش و سنجش بازخوردهای مثبت و منفی اجرای طرح، اخیرا بخشی از نقشه‌های طرح را با هماهنگی دبیرخانه شورای عالی شهرسازی و معماری کشور تغییر داد؛ به طوری که نتایج تدقیق نقشه‌ها از امروز در سامانه استعلام طرح تفصیلی برای شهروندان و مالکان قابل رویت است.تغییر موردی پهنه‌بندی‌های ۴گانه برای برخی املاک، افزایش مساحت پهنه سبز به اندازه ۷۰۰ هکتار، کاهش تراکم ساختمانی در مناطقی از جنوب شهر و همچنین کاهش مساحت پهنه تجاری از جمله نتایج تدقیق و اصلاح طرح تفصیلی جدید تهران است."




نوع مطلب :
برچسب ها : نامه ی اوباما به روحانی، مطبوعات سیاسی، دکتر حسن روحانی، رابطه ی ایران با آمریکا، تحریم های آمریکا، روزنامه های امروز ایران، روزنامه های کیهان و دنیای اقتصاد،
لینک های مرتبط :
سید محمد شریعتی
سه شنبه 26 شهریور 1392
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.




آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی